اگر از صبح تا شب ناز در وکنی                از اون لبهات صدا ساز در وکنی

اگر از صبح تا شب قهر در وکنی              از اون مار بـــوآ زهـــــر در وکنی

اگر که وویگــولنزج مردم به بنده               که این عشق شما خشکه به چنده

                 بازم من وگویم عشقم گرانه                  همـــه زندگی یعنی عشقــولانه

دوست=یه دروغ نفرت انگیز

پسرها مثل پیام بازرگانیند حرف میزنند ولی به هیچ کدومشو نمیشه باور کنی

پسرها مثل جای پارکند خوباش قبلا اشغال شده اونهایی که موندند یا کوچیکن یا جلوی در خونه مردمن

پسرها مثل سیمانند وقتی یه جا ولو میشند باید با کلنگ بلندشون کرد

پسرها مثل رادیواند هر چی بخوان میگن هر چی بگی نمی شنوند

پسرها مثل لیمو شیرینند اول شیرینن بعد تلخ میشن

پسرها مثل کامپیوترند چون فقط خالقشون از منطق درونشون سر در میاره

عاشق آن است که صد دل به یک یار دهد

                                                       انگاه تو برای من دست به قلم میبری؟؟؟؟

نظرت در مورد یه خواب عمیق , یه بیهوشی یا کما چیه ؟

دلت چی میخواد الان ..؟

دلت نمی خواد یکی با 2 تا دستاش سینه ات رو بشکافه

 نذار اون گوشت اضافه به اون کار مسخرش  ادامه بده ... ؟

چقدر  لذت میبرم وقتی گوشامو محکم میگیرم تا صدای فریاد  تو یکی رو نشنوم !

هی .!.. تا حالا شده  1 دقیقه نفس نکشی و طعم خفگی رو بچشی ؟؟

شده  سرت رو محکم به دیوار کناریت بکوبی .. اونقدر محکم که صداش کرت کنه ؟؟

تا الان شده  10 بار خودت رو بکشی هر دفعه هم یه مثلا مزاحم, مزاحم مرگت بشه ؟؟

نگفتی دلت چی میخواد !

ولی من دلم یه قهقه بلند میخواد از ته دل اونم از نوع مسخرش

 میخوام اینقدر بخندم که فکر کنن دیوانه شدم .. مجنون شدم ..

 _ عاشق چی ؟ ها ؟    دلت میخواد عاشق شی ؟

نه .. عاشق نمیشم . هیچوقت !!

تو چی ؟ ... دلت میخواد عاشقم کنی ؟

باشه ..! 

اگه میتونی عاشقم کن ..!

 سینه میگوید که من تنگ آمدم فریاد کن

داني از ميوهها چرا سيب نكوست

نيمش رخ عاشق است ونيمش رخ دوست

ان سرخي وزردي كه دران مي بيني

سرخي رخ عاشق است و زردي رخ دوست

حالمان بد نيست غم کم مي خوريم کم که نه! هر روز کم کم مي خوريم

آب مي خواهم، سرابم مي دهند عشق مي ورزم عذابم مي دهند

خود نمي دانم کجا رفتم به خواب از چه بيدارم نکردي؟ آفتاب!!!!

خنجري بر قلب بيمارم زدند بي گناهي بودم و دارم زدند

دشنه اي نامرد بر پشتم نشست از غم نامردمي پشتم شکست

سنگ را بستند و سگ آزاد شد يک شبه بيداد آمد داد شد

عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام تيشه زد بر ريشه ي انديشه ام

عشق اگر اينست مرتد مي شوم خوب اگر اينست من بد مي شوم

بس کن اي دل نابساماني بس است کافرم! ديگر مسلماني بس است

در ميان خلق سر در گم شدم عاقبت آلوده ي مردم شدم

بعد ازاين بابي کسي خو مي کنم هر چه در دل داشتم رو مي کنم

نيستم از مردم خنجر بدست بت پرستم، بت پرستم، بت پرست

بت پرستم،بت پرستي کار ماست چشم مستي تحفه ي بازار ماست

درد مي بارد چو لب تر مي کنم طالعم شوم است باور مي کنم

                                  ماه را به خاطر چاله های سیاهش

                                                                             و ستاره را به خاطر لبه ی برنده اش

                                               دوست بداریم

                             مرغ های من غازن

                                                       غازهای همسایه مرغ

امشب خسته از کشمکشهای بی حاصل,کوفته از شکستهای بسیار

از بیهوده گریهای زندگی بستوه آمده ام در رگهایم درد ودر استخوان هایم

بی کسی است اما در اوج بی کسی هایم فریاد میزنم

کشتی هایم را به دریا فرستاده ام اگر با بادبان ها ودکل های شکسته ام

باز گردند به دستانی پناه می آورم که شکست ناپذیر و رحیم است.

 دیدی ای تنها امیدم آنچه که گفتی شنیدم با خیال خاطر تو از همه کس دل بریدم دیدی ای آرام جانم تاکنون وصلت ندیدم گر به من مهری نداری میدهی از چه نویدم ؟ یا وفا کن یا جوابم کن بعد از این کمتر عذابم کن سرخوش و مست از شرابم کن همچو دوران گذشته تا به کی در فکر شور و شر تا به کی در فکر سیم و زر لحظه ای در خاطرت آور عهد و پیمان گذشته ای امید زندگانی تا به کی نامهربانی گو چه کردم من که دیگر قدر عشقم را ندانی

ایمان بیاوریم به آغاز ِ فصل ِ سرد

یا مرگ آرزو

یا آرزوی مرگ

یادته گفتی بهم ٬ تا شقایق هست زندگی باید کرد؟

نیستی سهراب٬ ببینی که شقایق هم مرد٬ دیگه با چی کسی رو دلخوش کرد؟

یادته گفتی بهم ٬ اومدی سراغ من نرم و اهسته بیا که مبادا ترکی بردارد چینی نازک تنهایی تو؟

اومدی اهسته نرم تر از یک پر قو

خسته از دوری راه              خسته و چشم به راه...

یادته گفتی بهم  عاشقی یعنی دچار ؟              فکر کنم شدم دچار...

تو خودت گفتی که تنهاست ماهی اگه دچار دریا باشه٬

من به دنبال یه چیز بهترینم سهراب

تو خودت گفتی بهم

    بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق تر است.

عاشقی بی سر و سامانم و تدبیری نیست

شرح درماندگی خود به که تقریر کنم؟

عاجزم چاره ی من چیست چه تدبیر کنم؟

مدتی شد که در ازارم و می دانی تو

به کمند تو گرفتارم و می دانی تو

خون دل از مژه می بارم و می دانی تو

از برای تو چنین زارم و می دا نی تو

مکن ان نوع که ازرده شوم از خویت

دست بر دل نهم و پا بکشم از کویت

گوشه ای گیرم و من بعد نیایم سویت

نکنم بار دگر یاد قد دلجویت

بشنو پند و مکن قصد دل ازرده ی خویش

ورنه بسیار پشیمان شوی از کرده ی خویش

زیستن را به من اموختی .بهترین بهانه بودی برای دلتنگیهایم

اکنون نیز حضور تو تسکین است

نمی دانم چگونه تو را بسرایم که نگاهت یک دیوان قصیده است

قامتت ستاره باران باد....

منم لیلا

 نه آن لیلای بی همتا 

                           که ازمجنون بشد افسانه دنیا

                                                       که من لیلای پردردم

                                                                         خودم افسانه می گردم

منم لیلا 

نه آن لیلای بی مجنون

                               که کرد او قلب یارش خون

                                                              که من لیلای مجنونم 

                                                                          خودم دیوانه می گردم

منم لیلا

نه آن لیلای بی محرم

                               که شد بی یاروبی همدم

                                                        که من لیلای چون کوهم

                                                                            خودم غمخانه می گردم .....

واین منم

زنی تنها

درآستانه ی فصلی سرد درابتدای درک هستی آلوده ی زمین

ویأس ساده وغمناک آسمان

وناتوانی این دستهای سیمانی

زمان گذشت

زمان گذشت وساعت چهاربار نواخت

....

درکوچه باد می آید

این ابتدای ویرانیست

آن روز هم که دستهای تو ویران شدند باد می آمد

میدونی از نظر من بدبخترین ادما کیان؟؟؟

 اونای هستن که وقتی بارون میاد میگن اه الان خیس میشیم بعد میدون میرن زیر یه سقفی تا به قول

خودشون خیس نشن!

خیلی بدبختن مگه نه؟؟؟چون  حتی نمیدونن بارون چیه که بتونن لمسش کنن!

گفت می تونیم از وجود هم ارامش بگییریم

گفتم نه!

دیگه جواب نداد  . فهمیدم واقعا تموم شد .کسی که ۵سال با فکرش زندگی میکردم رفت .یعنی مرد!

نمیدونم چرا ولی احساس کردم اونی که می خواستم نبود

با تمام وجودم گفتم نه ولی حرف دلم نبود

ولی از خودش یاد گرفتم فقط خودم تنها خودم

من اصلا از اون ادمایی نیستم که بگم پشت دستم داغ می کنم تا دیگه عاشق هیچکی نشم

بر عکس منتظر یه دونه نابشم!!!!!

من همین جا اعلام می کنم اینجانب موژان که از ۱۵/۱۰/۶۷ تا ۱۱/۹/۸۴ زندگی میکرد مرد

و بلند داد میزنم این منم زنی تنهای تنها در استانه ی فصل سرما!

                                                                                         یا حق!!!!!!!!

اولين سالروز مردنم مبارک ...

و تو

تنها چند روز قبل مرا از زندگيت خط زدی

می فهمی ؟

من خط خوردم

من خط خوردم

من خط خوردم

حالا شمع ها رو فوت کن .

                               یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

                                                        طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم!!!!!                 

       عزیزکم!!

                   برگ از درخت خسته میشه.............وگرنه پاییز بهونست!!!!!

لحظه می فروشم

              خریداری؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مارو باش که فکر می کردیم می شه عاشق بود و موند

                                                      مارو باش که فکر می کردیم می شه از عاشقی خوند

بیچاره شگست عشقی خورده.می دونید من چی گفتم بهش؟؟

گفتم:می کشمت دستم بهت برسه

می دونید چی جوابم داد؟؟

گفت:موندن و سوختن و ساختن همه یادگار عشقه

                                               انتقام از تو گرفتن کار من نیست کار عشقه!!!!!!!!!!!       

یه شعر خیلی باحالی دیدم  که اولش هندم گرفت ولی راستش بخواین به شاعرش حسودیم شد

این بود

با تو بودن آرزوم شـــــــد            خنده هات، برق لبـــــام شد

اصلا انتظــــــــــار نداشتم             که بیای تو ســـــــر نوشتم

رسم روزگــــــــــار همینه             اونی که می خوای، غمینه

حتی فکــر شو نکــــــردم             کـــــــــه بگی دورت بگردم

تو پر از غــــــــرور مبهم             توی جاده های درهــــــــــم

به داد دلــــــــــــم رسیدی              خنده هامو تو بــــــوسیدی

روزامون گذشتـــو رفیش             جز غصه، چیزی نمـوندش

وقتی تو گفتی، می مونی              دیگه رفت نــــــــامهربونی

با تو من عــــــــاشقترینم              بی تو من ،تنهــــــــــاترینم

شادی تو ،تنهــــــا بهونه             دیدی سبز شد، گل پونــــــه

دیدی وقتی خنده بـــــاشه            همیشه صفا ، بــــــــــاهاشه

تــــــــــو کلام اولینــــــی              تو نگــــــــاه آخــــــــــرینی

خوش به حال دل بی دردت

خسته شدم از بس که تظاهر کردم

تظاهر کردم عشق می شناسم .از بس که جمله های قشنگ نوشتم شما ها هم گفتید به به

خسته شدم.میحوام این دفعه حرف دلم بزنم

چرا فقط من؟؟؟چرا فقط من باید ناز مردم بکشم؟؟چرا فقط من نباید ناراحت بشم؟؟؟؟

بابا به خدا خسته شدم از بس که ناز این و اوون کشیدم.از بس که الکی تظاهر کردم از هیچی ناراحت نمیشم

از بس که نشون دادم بی غمم!!

                                                      خسته شدممممممممممممم

وصیتم این است!

تاری از طلای مویت را در دست من بگذار...می خواهم وقتی به انتهای آسمان رفتم٬ آن را به موهای بلند خورشید گره بزنم! تا هرکس خورشید را نگاه کرد خطوط پاک چهره ی تو را ببیند!!!.... آن وقت همه خواهند دانست٬ عشق بهاری من که بوده است!

همین را می خواهم و دیگر هیچ...

تو فقط در همین لحظه زندگی میکنی

این نیز میگذرد

چون میگذرد پس غمی نخواهد ماند!!!!!!!!!!!

امروز نمازم را پشت به قبله خواندم         

تازه فهمیدم خدا همه جا هست

واسه کسی که خیلی دوستش دارم

مهربان من ،

تقدس نگاه هایت را می ستایم ،

به بلندای بلندترین عرش کبریایی ذهن

کوچکم،

به وسعت بزرگترین حرم عشق وامیدی که تو مرا دادهای،

مهربان من ،

دستهای مهربانت مرا زندگی می دهد ، وعشق را ،

یاس های سپید روی زلف های افشانده ات ،

میدهایم را به تسخیر زیبا ئیش در آورده ،

فکرهای کوچکم را در باغچه ی نگاهت خواهم کاشت ،

تا رشد کند ،

و فردا از دیوار کوتاه تخیلاتم بالا برود ،

تکیه کند به امیدواریم به تو،

وقصه ی دروغین غرور را از ذهن نیلوفرها بزداید،

مهربان من ،

دست های ناتوان عشقم را بگیر ،

پای رفتن تا عمق سکوت زیبایت را تو به من هدیه کن ،

وفردای زیبای ذهن شاپرک را تو در نگاه گل به تصویر بکش

وستت دارم های پنهانیم را در لبان چشمه می کارم ،

تا شاید چشمه بجوشد ،بغرد ،

و به تو برساند پیام مرا این چنین

مهربان من ،دوستت دارم (؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟