چه بی تابانه تو را طلب می کنم !

بر پشت سمندی

                      گویی

                             نوزین

که قرارش نیست .

و فاصله

تجربه ئی بیهوده است .

بوی پیرهنت

این جا

و اکنون .

کوه ها در فاصله

                        سردند .

دست

        در کوچه و بستر

                                حضور مانوس دست تو را می جوید

و به راه اندیشیدن

یاس را

         رج می زند .

بی نجوای انگشتانت

فقط .

و جهان از هر سلامی خالی است .

(احمد شاملو) 

مي خوانم تورا با تمام تمنايي که دارم.

و تورا احساس مي کنم  که تو بي احساس تريني!

 تورا فرياد ميزنم هرچند بغض تو راه صدايم را بسته.

وبه ياد تو مي بارم.

آنگاه که ابر چشمانم با رعدنگاه تو در اعماق قلبم فرو مي بارد!

 غرورم را به ستارگان هديه مي کنم

 ودر پس پرده ي چشمانت و خاموشي لبانت در انتظار معجزه اي مي مانم

وتو چون مروارید

گردن آویز کسان دگری...

که من در هیچ تقویمی پیدایشان نکردم

با نگاهت کدامین بهار را منجمد

                                ساختی

که از سرمای نگاهت

         شمع روز میلادم بی پرواز ماند

دریابم که برای مهربانی هرگز دیر نیست...

ميگفتند: هيچ تقصير درختان نيست. ظهر دم کرده ي تابستان بود، پسر رو شن اب لب پاشويه

نشست و عقاب خورشيدريال امد او را به هوا برد که بورد . به درک راه نبرديم راه به اکسيزن

اب. برق از پولک ما رفت که رفت. ولي ان نور درشت، عکس ان ميخک قرمز در اب که اگر باد

مي امد دل او ،پشت چين هاي تقافل مي زد ، چشم ما بود. روزني بود به اقرار بهشت. تو اگر

در تپش باغ خدا را ديدي، همت کن و بگو ماهي ها حوضشان بي اب است. باد مي رفت به

سر وقت چنار. من به سر وقت خدا مي رفتم

 (با تشکر از کسی که سنگ صبور نغمه های سرد تنهاییم بود

                                                                                                محمد رضای عزیز!

فردا که شوم خاک اشک ندامت چه سود...

از یاد مبر که از یاد نخواهمت برد

من از نهایت تاریکی

و از نهایت شب حرف می زنم

اگر به خانه ی من آمدی ای مهربان چراغی بیا

ویک دریچه که از آن

به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگروم

                                                        فروغ 

میزند ...ای دوستان بی وفا ...از غم بیاموزید وفا ...غم با همه بیگانگی...هرشب به من سر

میزند.........

خنده’تلخ من از گریه غم انگیز تر است کارم

از گریه گذشته به این می خندم

عمرفرصت برای گریستن دارم اما برای تماشای تو همی یک لحظه باقی است وشایدهمین یک

لحظه اجازه زیستن در چشمان تو را داشته باشم

                                             و شب چه پر ترانه

انگاه که به همه عشق می ورزیم

بچه ها شوخي شوخي به گنجشکها سنگ مي زنند.... و گنجشکها جدي جدي مي ميرند..... ادمها شوخي شوخي زخم مي زنند... وقلبها جدي جدي مي شکنند... و تو شوخي شوخي لبخند مي زني... و من جدي جدي عاشق ميشم