آتشي روشن درون شب

	آتشي روشن درون شب
	به پاس لحظه های با تو بودن

گناه اصلی من چیست؟

همین که زاده شدم

و چون سایه بر گوهر انسانی آویختم

ما هر یک خورشید خود را سیاه می کنیم

ما خود گناه خویشیم

به بودن٬نه کردن.

+ نوشته شده در شنبه بیستم اسفند 1384ساعت 14:20 توسط موژان |

روزي كه به دنيا آمدم صدايي در گوشم طنين افكند كه تا اخر عمر با من خواهد ماند!

گفتم كيستي؟ گفت : غم .

خيال ميكردم غم نام عروسكي است كه ميتوان با آن بازي كرد.

ولي حالا فهميدم كه : خود عروسكي هستم بازيچه ي دست غم

+ نوشته شده در جمعه نوزدهم اسفند 1384ساعت 23:17 توسط موژان |

دلم من شکسته تر از شیشه های شهر شماست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 20:48 توسط موژان |

یک نفر مست پیش می آید

کوزه بر دست پیش می آید

عاشقی جرم نیست ای آدمها

اتفاق است پیش می آید

+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 20:42 توسط موژان |

هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آی !

دمت گرم و سرت خوش باد !

سلامم را تو پاسخ گوی ٬ در بگشای !

+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 20:30 توسط موژان |

عشق ژرفایش را جز در لحظه ای فراق در نمی یابد .

+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 20:29 توسط موژان |

آنهایی که نمی توانند گذشته را به خاطر بیاورند ،

محکوم به تکرار مجدد آن هستند .

+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384ساعت 20:28 توسط موژان |

درباره وبلاگ

نوشته های پیشین

نویسندگان

موژان
محمد رضا
موژان