| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به پاس لحظه های با تو بودن |
|
گفتی که :
چو خورشید زنم سوی تو پر چون ماه شبی سر کشم از پنجره سر اندوه که خورشید شدی تنگ غروب افسوس که مهتاب شدی وقت سحر |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385ساعت 10:56 توسط موژان |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مرداد 1384 تیر 1384 خرداد 1384 |
| نویسندگان |
|
موژان محمد رضا موژان |
|
RSS
|