![]() |
![]() |
|
| به پاس لحظه های با تو بودن |
|
آنی بود٬ درها وا شده بود.
برگی نه٬ شاخی نه٬ باغ فنا پیدا شده بود. مرغان مکان خاموش٬ این خاموش٬ آن خاموش٬ خاموشی گویا شده بود. آن پهنه چه بود: با میشی٬ گرگی همپا شده بود. نقش صدا کم رنگ٬ نقش ندا کم رنگ٬ پرده مگر تا شده بود؟ من رفته٬ او رفته٬ ما بی ما شده بود. زیبایی تنها شده بود. هر رودی٬ دریا٬ هر بودی٬ بودا شده بود. |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه ششم اردیبهشت 1385ساعت 17:53 توسط محمد رضا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مرداد 1384 تیر 1384 خرداد 1384 |
| نویسندگان |
|
موژان محمد رضا موژان |
|
RSS
|