سراغ تو را از خدا مي‌گرفتم.

و گر سنگ بودم٬ به هر جا كه بودي٬

                             سر رهگذار تو٬ جا مي‌گرفتم.

اگر ماه بودي به صد ناز ـ شايد ـ

                            شبي بر لب بام من مي‌نشستي.

وگر سنگ بودي٬ به هر جا كه بودم٬

                           مرا مي‌شكستي٬ مرا مي‌شكستي!

                                                                    (فريدون مشيري)